Σύμφωνα με άρθρο στην έντυπη έκδοση της εφημερίδας ECONOMIST στις 11.07.2011, η ιστορία έχει να αποδείξει πως χώρες που εφάρμοσαν στην θεραπεία σοκ- είτε για να εισέλθουν στην οικονομία της αγοράς είτε για να εξέλθουν από μία οικονομική κρίση -και αναγκάστηκαν να ιδιωτικοποιήσουν μέρος του δημοσίου τομέα σε σύντομο χρονικο διάστημα δεν είχαν τα θεμιτά έσοδα κι αποτελέσματα.
Η ελληνική κυβέρνηση στοχεύει να εισπράξει 50 δις EURO μέχρι το 2015, σχέδιο μεγαλόπνοο καθώς καμία χώρα του Ο.Ο.Σ.Α. δεν το έχει καταφέρει αυτό έως και σήμερα. Εάν αυτό το σχέδιο στεφθεί με επιτυχία, και πρέπει να γίνει έτσι, η χώρα θα πάρει ανάσα και η λιτότητα που υπονομεύει την ανάπτυξη θα μειωθεί.
Η πώληση ακινήτων θα επιφέρει μεγάλα ποσά εσόδων αλλά η πώληση μεριδίων από κρατικά μονοπώλια είναι πιθανόν να δημιουργήσει προβλήματα. Αυτό συμβαίνει γιατί είναι περισσότερο πολύπλοκη και η δημιουργία του απαιτούμενου κανονιστικού πλαισίου που θα προάγει τον ανταγωνισμό θα πάρει χρόνο και πιθανόν να μειωθούν οι τιμές.
Τα παραδείγματα που μας δίνονται είναι από την Αγγλία της Μ.Θάτσερ έως και από τις πρώην κομμουνιστικές χώρες της ανατολικής Ευρώπης. Αυτά διδάσκουν πρώτον την δημιουργία ενός ιδρύματος που θα αναλάβει τις μεταρρυθμίσεις που είναι αναγκαίες να γίνουν πριν από τις ιδιωτικοποιήσεις, δεύτερον αυτές να ξεκινήσουν με την προκύρηξη διαγωνισμών και τρίτων οι επιχειρήσεις να είναι πλήρως ιδιωτικοποιημένες ώστε να μην υπάρχουν κωλυσιαργίες στην λήψη αποφάσεων.
Από την άλλη πλέυρα όμως, η Ελλάδα σαφώς και δεν βρίσκεται στο επίπεδο της τότε λόγου χάρη Ρωσίας. Εκτός αυτού, το πλάισιο των ιδιωτικοποιήσεων είναι ενσωματωμένο σε ένα ευρύτερο πλαίσιο θεσμικών μεταρρυθμίσεων. Και επίσης η ένταξη της Ελλάδα στην ενιαία αγορά της Ευρώπης καθιστά πιο ελκυστική την πρόταση για τους ξένους επενδυτές.
Οι κίνδυνοι όπως είναι αυτονόητο είναι πολύ αλλά δεν παύει να υπάρχει και η αισιόδοξη πλευρά του ζητήματος κι αυτό έχει μεγάλη σημασια....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου